Schimmentheater Licht in het Donker
Spelers
Licht in het Donker bestaat uit een zevental mensen, die zich wisselend inzetten voor het theater. Voor het spelen van een voorstelling zijn meestal vier mensen nodig, die goed op elkaar afgestemd (moeten) zijn: twee schimmenschuivers achter het theater, een verteller en een muzikant. Bij kindervoorstellingen worden er mensen ingezet om de workshop te begeleiden. Iedere voorstelling vraagt om een goede voorbereiding, en wordt tot in de puntjes verzorgd. Het opbouwen van het theater, het schikken van alle attributen, het aankleden en verduisteren van de ruimte, het klaarzetten van alle materialen voor de workshop, kost veel tijd. Maar dankzij een goede onderlinge samenwerking gebeurt dit alles met veel plezier.
Ita Kloos-Marwitz, Willemien van Delft en Bea Kloosterman zijn de dragende krachten van Schimmentheater Licht in het Donker.
Ita zorgt voor de muzikale omlijsting. Zij is ‘meester’ op het gebied van de bamboefluit, en weet met diverse fluiten en andere instrumenten de geheimzinnige wereld van de schimmen vorm te geven. Haar improvisaties volgen, versterken en verdiepen de verhaallijn zodat de voorstelling ook met het oor beleefd kan worden.
Sommige voorstellingen hebben slechts een begeleidende tekst nodig (b.v. De Ark van Noach). Bij andere voorstellingen gaat het om een prachtige vertelling die door middel van beelden geaccentueerd wordt (b.v. Tuingedachten).
Willemien is onze gepassioneerde vertelster. Als zij een voorstelling inleidt (soms zelfs met een kort toneelstukje), hangen de kinderen aan haar lippen, worden de volwassenen stil. Na afloop van de workshop, als de kinderen met hun zelfgemaakte schim achter het theaterscherm kunnen spelen, transformeert zij d.m.v. haar sublieme improvisatietalent ieder kind even in een echte schimmenspeler.
Bea is de spil van het theatergezelschap. Zij maakt de schimmen en andere attributen, ordent en organiseert, en zit meestal achter het theater als schimmenschuiver. 17 jaar geleden (!) raakte zij geboeid door de intimiteit van het schimmentheater in de donkere tijd van het jaar. Zij zegt hierover: ‘De aandacht is dan naar binnen gericht en de betrokkenheid op elkaar is groter. In die sfeer past de voorstelling met licht en donker.’